Het nieuwe Palestijns Museum

‘Labour of Love’ is een tentoonstelling over Palestijns borduurwerk die momenteel te zien is in het Palestijns museum. 

Na een beetje zoeken vind ik dan uiteindelijk toch de oprijlaan die zou moeten leiden naar het nieuwe Palestijns Museum in Birzeit, een mooi universiteitsstadje gelegen vlakbij Ramallah. Een beetje verrast en onwennig doemt plotseling het surrealistische maar toch mooie grote gebouw op tussen de glooiende heuvels. Het museum, ontworpen door Heneghan Peng, het architectenbureau dat ook het Grote Egyptische Museum ontworpen heeft, is officieel geopend in 2016 en na een eerste tentoonstelling over Jeruzalem is ‘Labour of Love’ de tweede grote expositie.

Borduursels uit Palestina

Wat bij binnenkomst, in de overigens gratis toegankelijke tentoonstelling, als eerste opvalt is de grondigheid waarmee het is opgezet en de veelzijdigheid aan voorwerpen en multimedia. Zo zijn er natuurlijk de vele jurken met borduursels met een verscheidenheid aan designs vanuit heel Palestina, maar ook veel posters, foto’s, schilderijen, borduurvoorbeelden en een veelvoud aan schermen met prachtige oude beelden, documentaires en verschillende innovatieve geluidsinstallaties. Later hoor ik van Rachel Dedman, de curatrice van de tentoonstelling, dat de expositie het resultaat is van 4 jaar onderzoek en voorbereiding en dat er objecten van 40 verschillende verzamelingen en collecties te zien zijn van zowel instituties als particulieren, die enthousiast hun vaak kwetsbare werken in bruikleen hebben gegeven.

De gedachte achter de tentoonstelling is om borduurwerk, iets dat verankerd zit in het erfgoed van de Palestijnen en een belangrijk symbool geworden is, te deconstrueren en voorbij te gaan aan borduurwerk als alleen maar erfgoed. Wat houdt het daadwerkelijk in, wat betekenen de borduursels? Rachel beargumenteerd enthousiast dat de tentoonstelling dus over veel meer gaat dan alleen over borduurwerk, maar over de Palestijnse geschiedenis en de samenleving. Door dit complexe web van politieke, sociale en economische dynamieken uit te vouwen, stelt de tentoonstelling de vraag hoe is identiteit geconstrueerd in Palestina? Wat staat er op het spel bij de reproductie van traditioneel materiaal? Wat voor soort werk is nodig om borduursels te maken en wat is er precies Palestijns aan?

De tentoonstelling slaagt perfect in haar opzet om borduurwerk in te zetten als middel voor het vertellen van verhalen. Zo zijn er een aantal jurken die misschien niet perfect geborduurd zijn maar wel de geschiedenis en het leven laten zien. Een jurk heeft bijvoorbeeld een vreemd uitziend zakje aan de zijkant dat door boeren gebruikt werd om een kleine radio in te doen in de jaren 30 en 40 van de vorige eeuw, verhalen en anekdotes die de tentoonstelling weer tot leven wekt na vele gesprekken in allerlei dorpen en steden in Palestina en daarbuiten.

Terwijl ik door de tentoonstelling loop is er ook een groep Amerikaanse toeristen en een groepje gezellig pratende Palestijnse oma’s uit een nabijgelegen dorpje die enthousiast keuvelen en stilstaan bij de vele verschillende designs. Beide groepen zijn zeer enthousiast over de tentoonstelling die volledige tweetalig is (Engels-Arabisch) en zich daarnaast enorm richt op visuele beelden waardoor het zelfs toegankelijk en betekenisvol is voor mensen die beide talen niet machtig zijn. Dit laat eens te meer de kracht van de tentoonstelling zien die het voor elkaar krijgt om een verscheidenheid aan bezoekers te boeien. Dit sluit ook aan bij het voornemen van het museum om een “museum zonder grenzen” te zijn dat zich richt op Palestina en de wereld daarbuiten, zo heeft het een zeer uitgebreide en interessante online collectie en platform. Naast de tentoonstelling en de online collectie is er ook een educatief programma dat vele evenementen, activiteiten, rondleidingen en lezingen organiseert.

De tentoonstelling is nog te zien tot januari 2019, dus mocht je in de buurt zijn neem dan zeker een kijkje. Ook als je niet in de gelegenheid bent om de tentoonstelling zelf te bezoeken is de online collectie en de website met nog veel meer info zeker de moeite waard.

*foto’s met dank aan het Palestijns Museum

Thomas woont in Palestina en schrijft voor M.OOST over de mooie dingen die daar te beleven zijn.

Leave a reply

Theme developed by TouchSize - Premium WordPress Themes and Websites